Η αξία των σκουπιδιών (2)

Επανέρχομαι με κάτι ανέξοδο, χαριτωμένο και πρακτικό.
Κοσμηματοθήκη φτιαγμένη από ένα καφάσι μαναβικής...
Τα καφάσια είναι ιδανικά για πολλές κατασκευές, χρειάζονται όμως ενίσχυση γιατί είναι φτιαγμένα από λεπτές φλοίδες ξύλου. Εδώ το άφησα στην φυσική του κατάσταση καθώς θα τα αντικείμενα που θα φιλοξενήσει είναι ελαφριά.

Οδηγίες 

Πέρασμα με αστάρι- σε αντίθετη περίπτωση θα χρειαστεί πολλά χέρια. 

Αφού στεγνώσει το βάφουμε με χρώματα και υλικά της αρεσκείας μας. Εδώ χρησιμοποίησα υδατοδιαλυτά που είναι πιο φιλικά προς το περιβάλλον. 

Ζωγράφισα τα πλαϊνά και το μεσαίο κομμάτι  κι έκανα κολάζ στο επάνω. Άφησα λίγο παραπάνω τα χαρτιά για το κολάζ να μουλιάσουν στην κόλα για να ξεθωριάσουν και να φαίνονται πιο παλιά.

Στο τέλος το πέρασα με διαφανές βερνίκι. 

Για να κρεμαστούν τα κοσμήματα υπάρχουν πολλοί τρόποι. Εγώ επέλεξα καρούλια από κλωστές και τσιγκέλια από σύρμα. Τα σκουλαρίκια κρεμιούνται εύκολα από τα κενά που αφήνει το καφάσι. Μικρά κουτιά συσκευασίας μπορούν να χρησιμοποιηθούν αντί για συρταράκια.

Καλή επιτυχία!

Π. Τέτσης

Κουράστηκα πολύ σήμερα στο σχολείο

Τα μαθήματα δύσκολα κι εγώ δεν είμαι πια νέος

Όμως τα παιδιά τράβηξαν με τα χέρια τους το καλοκαίρι πιο κοντά

Του φόρεσαν τα κοντά παντελόνια και άφησαν τα παράθυρα ανοιχτά όλη μέρα

Έβαλαν τα πουλιά στα δέντρα, στη θέση του το καθένα, για να τραγουδήσουν

Έβαλαν στη θάλασσα το γράμμα θήτα που της είχε πάρει ένας γλάρος

Και άφησαν τα καράβια με τ' άσπρα πανιά να βγουν απ' το λιμάνι

Σπύρος Παρίσης

Ζωγραφικά έργα του Παναγιώτη Τέτση. Δεν κατάφερα να βρω τους τίτλους. Πάντως θα πω ότι η ωραιότερη ζωγραφική θάλασσα που έχω δει ήταν δική του. Μια θάλασσα με διακυμάνσεις και χαραχτήρα, με καρδιά και ψυχή,μια θάλασσα που σχεδόν δεν χώραγε στο τελάρο. Πέρασαν χρόνια, την θυμάμαι ακόμα.
Το ποίημα είναι του  διαδικτυακού φίλου Σπύρου Παρίση. Κάθε που τον διαβάζω η αναπνοή μου περνάει από το φίλτρο της τρυφερής του ματιάς και γαληνεύει.

Πρόσθεσα μια καινούρια σελίδα... 
Ελπίζω να την βρείτε ενδιαφέρουσα.

http://kiparisia.blogspot.gr/p/blog-page_31.html

Καλοκαιρινό φουστάνι

Όταν ο ιδιοκτήτης ενός καταστήματος ρούχων περνάει τον ελεύθερο και μη χρόνο του στο πίσω μέρος της αυλής ζωγραφίζοντας, αναπόφευκτα κάποια στιγμή ο μέσα χώρος θα επαναστατήσει και θα ζητήσει μερίδιο. Έτσι για λίγο καιρό θα προσπαθήσουν να συνυπάρξουν αρμονικά, αιθέρια φορέματα, ζωγραφικά έργα, κοστούμια θεατρικά και κοσμήματα.
Στηρίζω τέτοιας μορφής πειραματισμούς που πηγάζουν από γνήσια καλλιτεχνική διάθεση και μυρίζουν φρέσκο αέρα.
Για οποιαδήποτε απορία μπορείτε να επικοινωνήσετε με μήνυμα.

Στιγμή

Στιγμή, σταλμένη από ένα χέρι
                    που είχα τόσο αγαπήσει
με πρόφταξες ίσια στη δύση
                    σα μαύρο περιστέρι. 

Κ. Συμεωνίδου -Στιγμή ( ακρυλικό)

                                           


                                 

Ο δρόμος άσπριζε μπροστά μου          
                    απαλός αχνός ύπνου
στο γέρμα ενός μυστικού δείπνου...

Γ. Σεφέρης (Στροφή)

"...η σταύρωση είναι ο μόνος δρόμος της ανάστασης, άλλον δέν έχει"
Ν.Καζαντζάκης

Jenny Saville -Rosetta 2

Ας επιτρέψουμε μια βαθιά ανάσα στα εκ γενετής φιλάσθενα και επί του παρόντος διασωληνωμένα κομμάτια ευαισθησίας που επιμελώς κρύβουμε πίσω από άχρωμα παραβάν, πετώντας τους ανά τακτά χρονικά διαστήματα ξεροκόμματα καθημερινότητας και ορούς υποκρισίας. Το πέρασμα του χρόνου ενισχύει την υποψία ότι είναι αυτά που μας κρατούν ζωντανούς παρόλο που τα αντιβιοτικά και τα πλαστικά υποκατάστατα, διακριτικά ή αδιάκριτα συνωμοτούν νυχθημερόν να πεισθούμε για το αντίθετο.
Καλή Ανάσταση λοιπόν,όπως την αντιλαμβάνεται ο καθένας μας.

Ζωγραφική ποίηση (3)

A well trimmed bush- J. Gallagher

Στην περιοχή της τέχνης, το σχήμα όσο πιο τέλειο είναι ανθρωπίνως δυνατό να παραδοθεί ,όπως το διάφανο κέλυφος του εντόμου που έχει μείνει ενώ το έντομο έχει χαθεί, αυτός ο διάφανος μάρτυρας της ζωής στην τέχνη νομίζω ότι σημαίνει την ίδια την ζωή.

Δ. Παπαϊωάννου -συνέντευξη σχετικά με το Μέσα

Ζωγραφική ποίηση από μια νέα ζωγράφο . Ζει κι εργάζεται στην Χονολουλού της Χαβάης.

Το όνομα της Jacqeline Gallagher

Ζωγραφική ποίηση (2)

Lucas Cranach  The Suicide of Lucretia 1538

Ζωγραφική ποίηση (1)

Wilhelm Gallhof The Coral-Chain (1878-1918)

Αυτό το καιρό  ανακαλύπτω για πολλοστή φορά την ποίηση της παλαιότερης ζωγραφικής.
Σκέφτομαι ότι ίσως αυτό είναι το στοιχείο που λείπει από την σημερινή ζωγραφική και την έχει καταστήσει "φτωχική" . Φυσικά δεν μιλώ για την ποίηση που γράφουμε ή διαβάζουμε αλλά για αυτήν που είναι αναπόσπαστο μέρος της ζωής μας ,γι' αυτήν που κουβαλάμε ή δεν κουβαλάμε μέσα μας.  Άλλες εποχές βεβαίως τότε αλλά γιατί να καταργούμε πράγματα που μας εξελίσσουν; Βιδώνοντας τα πόδια μας στο έδαφος δεν βλέπω πως θα συμβεί να ωφεληθούμε.

"Που 'ναι η αγάπη που κόβει τον καιρό μονοκόμματα στα δύο και τον αποσβολώνει;
Λόγια μονάχα και χειρονομίες. Μονότροπος μονόλογος μπροστά σ' έναν καθρέφτη
κάτω από μια ρυτίδα. Σα μια στάλα μελάνι σε μαντίλι ή πλήξη απλώνει."
Γ. Σεφέρης - Το ύφος μιας μέρας

Fernando Botero

 Ο ζωγραφικός κόσμος του Φ. Μποτέρο έχει όγκο χωρίς βάρος, μοιάζει με γιγάντιο μπαλόνι ή αερόστατο, πράγμα που σημαίνει ότι δεν νιώθεις απειλή από αυτόν, το αντίθετο. Έχει επίσης χρώμα, χρώμα που διαχειρίζεται με έναν δικό του τρόπο διατηρώντας το ύψος του τόνου στην αλλαγή της χρωματικής γκάμας. Θα πω ότι ενθουσιάστηκα και συγκινήθηκα βλέποντας τα έργα του από κοντά στην Εθνική Πινακοθήκη πριν από κάποια χρόνια, πράγμα που μου συμβαίνει εξαιρετικά σπάνια. Την σειρά αμπού γκράιμπ δεν είχα την συναισθηματική αντοχή να την δω, την θεωρώ όμως  γενναία κίνηση ενός καλλιτέχνη που αντιδρά στα τραγικά γεγονότα που συμβαίνουν στην εποχή του. 

"Η τάση σήμερα είναι να αντικατασταθεί η τέχνη από βίντεο, εικαστικές εγκαταστάσεις και τέτοιου είδους πράγματα. Αυτό δημιουργεί πρόβλημα, διότι δεν γίνεται η τέχνη της ζωγραφικής να αντικατασταθεί από μία άλλη μορφή τέχνης, η οποία έχει να κάνει κυρίως με τον κινηματογράφο, την τηλεόραση ή το θέατρο. Τον 20 αιώνα όλοι ξέρουμε ότι ανακαλύφθηκε μια καινούργια μορφή τέχνης, ο κινηματογράφος, από την οποία στη συνέχεια γεννήθηκε και η τηλεόραση. Το θέατρο φυσικά προϋπήρχε. Σήμερα πάμε να υποκαταστήσουμε την τέχνη της ζωγραφικής με πράγματα τα οποία ουδεμία σχέση έχουν με αυτήν. Αυτό είναι το πρόβλημα, ότι για να πούμε τι αποτελεί σπουδαίο έργο τέχνης, θα πρέπει πρώτα να ορίσουμε τι αποτελεί τέχνη. Ειδικά η ζωγραφική είναι μία τέχνη η οποία σχεδόν τείνει να εκλείψει, ότι συντελείται σήμερα στον χώρο της ζωγραφικής είναι πολύ φτωχό."

Απόσπασμα από την συνέντευξη του Φ. Μποτέρο  στον Θ. Λάλα  Βήμαgazino 30-10-2005

Shoes Stories

Κ. Συμεωνίδου -Shoes Stories  (Ακρυλικό 60χ80)

Ένας χρόνος πέρασε από την πρώτη μου ατομική έκθεση. Ένας χρόνος που δεν ήμουν ιδιαίτερα παραγωγική σ' αυτόν τον τομέα αλλά πιστεύω ότι μερικές φορές είναι αναγκαία η στασιμότητα σαν προετοιμασία και προεργασία για πράγματα που θα ακολουθήσουν. Κρατώ  την αθωότητα και το χρώμα  από την παλαιότερη δουλειά μου και πορεύομαι λίγο διαφορετικά και περισσότερο σύνθετα ως προς την θεματολογία με μικρές ζωγραφικές ιστορίες που τις συναρμολογεί  κανείς στο μυαλό του και  μπορεί να τις αλλάζει ανάλογα με την διάθεση του.

Για ασφάλεια κυκλωθήκαμε με τείχη-και γίνανε τα τείχη φυλακή μας.
Κ. Ουράνης 

                                              
                                            Χρόνια πολλά   &   Καλές αποδράσεις !!!

Τα ιπτάμενα σπίτια της Αmy Casey

 


 

Πρόσφατα είχα την τύχη να συναντήσω διαδικτυακά δύο νεαρές ζωγράφους. Η Amy Casey αμερικανίδα από το Cleveland ζωγραφίζει σπίτια. Σπίτια εύθραυστα χωρίς θεμέλια, σπίτια που αιωρούνται  δεμένα με σχοινιά σαν χαρταετοί, σπίτια χωρίς απόσταση ασφαλείας το ένα από το άλλο ή το ένα πάνω στο άλλο, σπίτια αναποδογυρισμένα, σπίτια πάνω σε ξυλοπόδαρα και εξαρθρωμένες λεωφόρους.Μικρές πόλεις που κινδυνεύουν δεμένες στην αβεβαιότητα και τυλιγμένες με κινδύνους.Η ίδια λέει ότι η εργασία της είναι μια αντανάκλαση του άγχους που υπάρχει στον κόσμο σήμερα. Η ζωγραφική της δημιουργεί προβληματισμό και αναζητεί λύσεις θα πω εγώ, σχηματίζει  επιπλέον εικόνες και όλες αφορούν την σύγχρονη κοινωνία και τα θέματα που αντιμετωπίζει ή θα κληθεί να αντιμετωπίσει στο άμεσο μέλλον.
(Για την δεύτερη ζωγράφο θα αναφερθώ σύντομα σε άλλη δημοσίευση)

Miss Lily

Κ. Συμεωνίδου-Miss Lily (ακρυλικό 30χ25)

Το καλοκαίρι σε κάθε σκοτεινό σοκάκι τοποθετώ πάντα μια πυγολαμπίδα υπηρεσίας
M. Piazzolla




















Από τις καλοκαιρινές ώρες  ζωγραφικού πειραματισμού  πάνω σε  θέματα διαφορετικά από αυτά που συνηθίζω...

Η αξία των σκουπιδιών

Δεν μπορώ να σκεφτώ ποιό ενδιαφέροντα υλικά για να κατασκευάσω κάτι μικρό ή μεγάλο από αυτά που προορίζονται για τα σκουπίδια κι όχι μόνο γιατί το κόστος είναι μηδενικό  αλλά περισσότερο για την μεγάλη ευχαρίστηση να σώζεις κάτι από το καλάθι των αχρήστων και να του δίνεις μιά δεύτερη ευκαιρία.

Το χάρτινο κουτί απο τα τυράκια το έχω χρησιμοποιήσει σε πολλές κατασκευές και συνήθως με προκαλεί να το ζωγραφίσω. Το κεσεδάκι απο το γιαούρτι μεταλλάχτηκε σε μικρό κήπο για λιλιπούτειες νεράιδες.
Υλικά: περιοδικά, κόλλες, παλιά υφάσματα, κορδέλες και ακρυλικά χρώματα.

Lucian Freud

girl with a kitten (1947)

• Δεν χρειάζεται να έχει κανείς την ειδικότητα του ψυχολόγου για να αισθανθεί τον ουρανό της κατάθλιψης πάνω από τα έργα του Lucian Freud , ούτε γνώσεις ζωγραφικής για να θαυμάσει την τεχνική του, μια τεχνική που φωτίζει πρώτα ότι υπάρχει κάτω απο την επιφάνεια του δέρματος  κι έπειτα  προχωράει πιό  βαθειά μέχρι  να φτάσει στα υπόγεια της ψυχής.
  

  

  Pregnant Girl (1961)

  • Δεν θα σταθώ ούτε στο πόσα παιδιά είχε, ούτε στα πόσα εκατομμύρια ευρώ πουλήθηκαν κάποια έργα του...(άλλωστε κατείχε τον τίτλο του ακριβότερου εν ζωή ζωγράφου) Θα σταθώ μόνο στο παρακάτω που είναι ενδεικτικό για να κατανοήσει κανείς καλύτερα την ζωγραφική του: 4.000 ώρες πέρασε ζωγραφίζοντας την πάσχουσα από κατάθλιψη μητέρα του. Τρείς αιώνες είχε να παρατηρηθεί κάτι αντίστοιχο και πρίν από αυτόν ο ζωγράφος που έδειξε ευθέως την σχέση του με την μητέρα του  ήταν ο Ρέμπραντ.

JUST ANOTHER CAT?

Κ. Συμεωνίδου -just another cat? Ακρυλικό 35χ45

Πλάι στη φωτιά, σαν κόκκινο χρυσόψαρο που παρασύρει το νερό, βούλιαξε η γάτα στον εαυτό της. Αν κατά λάθος κουνηθώ, η γάτα μπορεί να μεταλλαχθεί σε κάτι άλλο. Ο περιστρεφόμενος τροχός της παλιάς μαγείας δεν πρέπει να σταματήσει:Να μεταμορφωθεί σε πριγκίπισσα είναι γι' αυτήν το απλούστερο πράγμα.
ΖΑΝ ΚΟΚΤΟ- Η ΓΑΤΑ
 
Η Αλίκη στην χώρα των θαυμάτων ενα παραμύθι που πάντα με ακολουθεί και το ακολουθώ νομίζω οτι με συντρόφευε οταν ζωγράφιζα αυτή την... γάτα.
Προσπαθώ να χρησιμοποιώ όσο λιγότερες σκιές μπορώ...Μ' αρέσει το αποτέλεσμα να ταλαντεύεται  ανάμεσα στο ψεύτικο και το αληθινό κι ας το εντάσσει ο καθένας όπου προτιμά.

ΕΝΤΟς ΕΚΤΟς & Χ ΤΑ ΑΥΤΙΑ

Κ.Συμεωνίδου  -Εντός εκτός και επί τα αυτιά (ακρυλικό 35χ45)

Μικρή γκρίζα γάτα κοιμάται
στη μέση του δρόμου.
Γύρω φορτηγά ,λεωφορεία
Και δεν ακούς τίποτα
Τίποτα
παρά την ανάσα της, που λείπει.
Ν. Δήμου -Το βιβλίο των γάτων

Circle Portraits -Ψηφιακή ζωγραφική

• Απο καιρό σε καιρό πέφτουν στην αντίληψή μου διάφορα ενδιαφέροντα θέματα που αφορούν την τέχνη με την ευρύτερη έννοια του όρου.  Με την ετικέτα Τσάι και Συμπάθεια θα τα μοιράζομαι στοχεύοντας στο ν' αποφύγω τον κίνδυνο της στειρότητας που ελλοχεύει αν παρουσιάζω αποκλειστικά δικά μου έργα.

• Ο Ben Heine ψηφιακός ζωγράφος  δημιουργεί πορτρέτα  στο Photoshop τοποθετώντας εναν εναν κύκλο. Κάθε κύκλος εχει διαφορετικό χρώμα, τόνο και μέγεθος.
  (Πατώντας τον τίτλο θα οδηγηθείτε  στον σύνδεσμο.)

Blue Eyes

η απέραντη πεδιάδα

φυσημένες δεξιά οι τουλίπες ολες

Κ.Συμεωνίδου -Blue eyes  ( ακρυλικό 25χ35)

αριστερά ο αέρας

χρωμοθέτης αλάνθαστος

ο κήπος βλέπει

ανάγκη να μετατρεπόμαστε κάθε στιγμή σε εικόνα

Ο. Ελύτης

(Προτίμησα να το δημοσιεύσω  ασπρόμαυρο ώστε να διατηρήσει το μυστήριο του μέχρι την στιγμή που θα εκτεθεί )