Τρίτη, 10 Απριλίου 2012

"...η σταύρωση είναι ο μόνος δρόμος της ανάστασης, άλλον δέν έχει"
Ν.Καζαντζάκης
Jenny Saville -Rosetta 2
Ας επιτρέψουμε μια βαθιά ανάσα στα εκ γενετής φιλάσθενα και επί του παρόντος διασωληνωμένα κομμάτια ευαισθησίας που επιμελώς κρύβουμε πίσω από άχρωμα παραβάν, πετώντας τους ανά τακτά χρονικά διαστήματα ξεροκόμματα καθημερινότητας και ορούς υποκρισίας. Το πέρασμα του χρόνου ενισχύει την υποψία ότι είναι αυτά που μας κρατούν ζωντανούς παρόλο που τα αντιβιοτικά και τα πλαστικά υποκατάστατα, διακριτικά ή αδιάκριτα συνωμοτούν νυχθημερόν να πεισθούμε για το αντίθετο.
Καλή Ανάσταση λοιπόν,όπως την αντιλαμβάνεται ο καθένας μας.





7 σχόλια:

  1. ...όλο και δυναμώνει αυτή η υποψία.Μ'αρέσει να την παρατηρώ ν'ανθίζει.Θα μεγαλώσει κι άλλο, είμαστε σίγουροι πια γι'αυτό.

    Καλή ανάσταση

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Να ανθίζει... Και ταλαντευόμουν για λίγο ανάμεσα στο έργο της Saville και το Almond Branches του Van Gogh, να λοιπόν που με το σχόλιο σου Μάκη συμπληρώθηκε η εικόνα... Καλή ανάσταση :)

    Καλή ανάσταση Αθηνούλα, φιλιά :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καλή Ανάσταση!
    Αν και όπως πολύ σωστά διάβασα νωρίτερα,πρώτα πρέπει να αναστηθούμε μέσα μας!

    Καλό Πάσχα να έχουμε:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι όσο μεγαλώνει κανείς Ziggy τόσο μεγαλώνει κι η χέρσα γη που έχει να αναστήσει...
      Σε φιλώ :)

      Διαγραφή
  4. "...αυτά που μας κρατούν ζωντανούς..."
    το απέδωσες με θαυμαστή οικονομία...
    Καλή Ανάσταση φίλη μου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Με οικονομία με αντιμετώπισε κι η ανάσταση φέτος...
      Στα όρια φίλε μου και να είμαι κι ευχαριστημένη.
      Την καλησπέρα μου :)

      Διαγραφή