Στιγμή

Στιγμή, σταλμένη από ένα χέρι
                    που είχα τόσο αγαπήσει
με πρόφταξες ίσια στη δύση
                    σα μαύρο περιστέρι. 

Στιγμή- ( ακρυλικό)

                                           




                                 

Ο δρόμος άσπριζε μπροστά μου          
                    απαλός αχνός ύπνου
στο γέρμα ενός μυστικού δείπνου...


Γ. Σεφέρης (Στροφή)

"...η σταύρωση είναι ο μόνος δρόμος της ανάστασης, άλλον δέν έχει"
Ν.Καζαντζάκης

Jenny Saville -Rosetta 2

Ας επιτρέψουμε μια βαθιά ανάσα στα εκ γενετής φιλάσθενα και επί του παρόντος διασωληνωμένα κομμάτια ευαισθησίας που επιμελώς κρύβουμε πίσω από άχρωμα παραβάν, πετώντας τους ανά τακτά χρονικά διαστήματα ξεροκόμματα καθημερινότητας και ορούς υποκρισίας. Το πέρασμα του χρόνου ενισχύει την υποψία ότι είναι αυτά που μας κρατούν ζωντανούς παρόλο που τα αντιβιοτικά και τα πλαστικά υποκατάστατα, διακριτικά ή αδιάκριτα συνωμοτούν νυχθημερόν να πεισθούμε για το αντίθετο.
Καλή Ανάσταση λοιπόν,όπως την αντιλαμβάνεται ο καθένας μας.

Ζωγραφική ποίηση (3)

A well trimmed bush- J. Gallagher

Στην περιοχή της τέχνης, το σχήμα όσο πιο τέλειο είναι ανθρωπίνως δυνατό να παραδοθεί ,όπως το διάφανο κέλυφος του εντόμου που έχει μείνει ενώ το έντομο έχει χαθεί, αυτός ο διάφανος μάρτυρας της ζωής στην τέχνη νομίζω ότι σημαίνει την ίδια την ζωή.

Δ. Παπαϊωάννου -συνέντευξη σχετικά με το Μέσα

Ζωγραφική ποίηση από μια νέα ζωγράφο . Ζει κι εργάζεται στην Χονολουλού της Χαβάης.

Το όνομα της Jacqeline Gallagher

Ζωγραφική ποίηση (2)

Lucas Cranach  The Suicide of Lucretia 1538

Ζωγραφική ποίηση (1)

Wilhelm Gallhof The Coral-Chain (1878-1918)

Αυτό το καιρό  ανακαλύπτω για πολλοστή φορά την ποίηση της παλαιότερης ζωγραφικής.
Σκέφτομαι ότι ίσως αυτό είναι το στοιχείο που λείπει από την σημερινή ζωγραφική και την έχει καταστήσει "φτωχική" . Φυσικά δεν μιλώ για την ποίηση που γράφουμε ή διαβάζουμε αλλά για αυτήν που είναι αναπόσπαστο μέρος της ζωής μας ,γι' αυτήν που κουβαλάμε ή δεν κουβαλάμε μέσα μας.  Άλλες εποχές βεβαίως τότε αλλά γιατί να καταργούμε πράγματα που μας εξελίσσουν; Βιδώνοντας τα πόδια μας στο έδαφος δεν βλέπω πως θα συμβεί να ωφεληθούμε.

"Που 'ναι η αγάπη που κόβει τον καιρό μονοκόμματα στα δύο και τον αποσβολώνει;
Λόγια μονάχα και χειρονομίες. Μονότροπος μονόλογος μπροστά σ' έναν καθρέφτη
κάτω από μια ρυτίδα. Σα μια στάλα μελάνι σε μαντίλι ή πλήξη απλώνει."
Γ. Σεφέρης - Το ύφος μιας μέρας

Fernando Botero

 Ο ζωγραφικός κόσμος του Φ. Μποτέρο έχει όγκο χωρίς βάρος, μοιάζει με γιγάντιο μπαλόνι ή αερόστατο, πράγμα που σημαίνει ότι δεν νιώθεις απειλή από αυτόν, το αντίθετο. Έχει επίσης χρώμα, χρώμα που διαχειρίζεται με έναν δικό του τρόπο διατηρώντας το ύψος του τόνου στην αλλαγή της χρωματικής γκάμας. Θα πω ότι ενθουσιάστηκα και συγκινήθηκα βλέποντας τα έργα του από κοντά στην Εθνική Πινακοθήκη πριν από κάποια χρόνια, πράγμα που μου συμβαίνει εξαιρετικά σπάνια. Την σειρά αμπού γκράιμπ δεν είχα την συναισθηματική αντοχή να την δω, την θεωρώ όμως  γενναία κίνηση ενός καλλιτέχνη που αντιδρά στα τραγικά γεγονότα που συμβαίνουν στην εποχή του. 

"Η τάση σήμερα είναι να αντικατασταθεί η τέχνη από βίντεο, εικαστικές εγκαταστάσεις και τέτοιου είδους πράγματα. Αυτό δημιουργεί πρόβλημα, διότι δεν γίνεται η τέχνη της ζωγραφικής να αντικατασταθεί από μία άλλη μορφή τέχνης, η οποία έχει να κάνει κυρίως με τον κινηματογράφο, την τηλεόραση ή το θέατρο. Τον 20 αιώνα όλοι ξέρουμε ότι ανακαλύφθηκε μια καινούργια μορφή τέχνης, ο κινηματογράφος, από την οποία στη συνέχεια γεννήθηκε και η τηλεόραση. Το θέατρο φυσικά προϋπήρχε. Σήμερα πάμε να υποκαταστήσουμε την τέχνη της ζωγραφικής με πράγματα τα οποία ουδεμία σχέση έχουν με αυτήν. Αυτό είναι το πρόβλημα, ότι για να πούμε τι αποτελεί σπουδαίο έργο τέχνης, θα πρέπει πρώτα να ορίσουμε τι αποτελεί τέχνη. Ειδικά η ζωγραφική είναι μία τέχνη η οποία σχεδόν τείνει να εκλείψει, ότι συντελείται σήμερα στον χώρο της ζωγραφικής είναι πολύ φτωχό."

Απόσπασμα από την συνέντευξη του Φ. Μποτέρο  στον Θ. Λάλα  Βήμαgazino 30-10-2005

Shoes Stories

Shoes Stories  (Ακρυλικό 60χ80)

Ένας χρόνος πέρασε από την πρώτη μου ατομική έκθεση. Ένας χρόνος που δεν ήμουν ιδιαίτερα παραγωγική σ' αυτόν τον τομέα αλλά πιστεύω ότι μερικές φορές είναι αναγκαία η στασιμότητα σαν προετοιμασία και προεργασία για πράγματα που θα ακολουθήσουν. Κρατώ  την αθωότητα και το χρώμα  από την παλαιότερη δουλειά μου και πορεύομαι λίγο διαφορετικά και περισσότερο σύνθετα ως προς την θεματολογία με μικρές ζωγραφικές ιστορίες που τις συναρμολογεί  κανείς στο μυαλό του και  μπορεί να τις αλλάζει ανάλογα με την διάθεση του.