Guim Tió Zarraluki

Ο Guim Tiο Zarraluki καλλιτέχνης από την Βαρκελώνη, ζωγραφίζει πάνω σε ιλουστρασιόν εικόνες περιοδικών.

Η ζωγραφική του είναι εμπνευσμένη από τα κοινωνικά δίκτυα όπως το facebook. 

Παρατηρώντας το ψηφιακό έδαφος αποκαλύπτει την αδυναμία και την ασάφεια της ανθρώπινης υπόστασης που διεκδικεί τον εαυτό της μέσα από την εικόνα αντί του περιεχομένου.

Πηγή εικόνων:  http://www.flickr.com/photos/guimtio όπου θα δείτε μεγάλο μέρος της δουλειάς του. 

"...η σταύρωση είναι ο μόνος δρόμος της ανάστασης, άλλον δέν έχει"
Ν.Καζαντζάκης

Jenny Saville -Rosetta 2

Ας επιτρέψουμε μια βαθιά ανάσα στα εκ γενετής φιλάσθενα και επί του παρόντος διασωληνωμένα κομμάτια ευαισθησίας που επιμελώς κρύβουμε πίσω από άχρωμα παραβάν, πετώντας τους ανά τακτά χρονικά διαστήματα ξεροκόμματα καθημερινότητας και ορούς υποκρισίας. Το πέρασμα του χρόνου ενισχύει την υποψία ότι είναι αυτά που μας κρατούν ζωντανούς παρόλο που τα αντιβιοτικά και τα πλαστικά υποκατάστατα, διακριτικά ή αδιάκριτα συνωμοτούν νυχθημερόν να πεισθούμε για το αντίθετο.
Καλή Ανάσταση λοιπόν,όπως την αντιλαμβάνεται ο καθένας μας.

Ζωγραφική ποίηση (3)

A well trimmed bush- J. Gallagher

Στην περιοχή της τέχνης, το σχήμα όσο πιο τέλειο είναι ανθρωπίνως δυνατό να παραδοθεί ,όπως το διάφανο κέλυφος του εντόμου που έχει μείνει ενώ το έντομο έχει χαθεί, αυτός ο διάφανος μάρτυρας της ζωής στην τέχνη νομίζω ότι σημαίνει την ίδια την ζωή.

Δ. Παπαϊωάννου -συνέντευξη σχετικά με το Μέσα

Ζωγραφική ποίηση από μια νέα ζωγράφο . Ζει κι εργάζεται στην Χονολουλού της Χαβάης.

Το όνομα της Jacqeline Gallagher

Ζωγραφική ποίηση (2)

Lucas Cranach  The Suicide of Lucretia 1538

Ζωγραφική ποίηση (1)

Wilhelm Gallhof The Coral-Chain (1878-1918)

Αυτό το καιρό  ανακαλύπτω για πολλοστή φορά την ποίηση της παλαιότερης ζωγραφικής.
Σκέφτομαι ότι ίσως αυτό είναι το στοιχείο που λείπει από την σημερινή ζωγραφική και την έχει καταστήσει "φτωχική" . Φυσικά δεν μιλώ για την ποίηση που γράφουμε ή διαβάζουμε αλλά για αυτήν που είναι αναπόσπαστο μέρος της ζωής μας ,γι' αυτήν που κουβαλάμε ή δεν κουβαλάμε μέσα μας.  Άλλες εποχές βεβαίως τότε αλλά γιατί να καταργούμε πράγματα που μας εξελίσσουν; Βιδώνοντας τα πόδια μας στο έδαφος δεν βλέπω πως θα συμβεί να ωφεληθούμε.

"Που 'ναι η αγάπη που κόβει τον καιρό μονοκόμματα στα δύο και τον αποσβολώνει;
Λόγια μονάχα και χειρονομίες. Μονότροπος μονόλογος μπροστά σ' έναν καθρέφτη
κάτω από μια ρυτίδα. Σα μια στάλα μελάνι σε μαντίλι ή πλήξη απλώνει."
Γ. Σεφέρης - Το ύφος μιας μέρας

Για ασφάλεια κυκλωθήκαμε με τείχη-και γίνανε τα τείχη φυλακή μας.
Κ. Ουράνης 

                                              
                                            Χρόνια πολλά   &   Καλές αποδράσεις !!!

Λατρεύω το ροζ, νομίζω πως είναι ενα χρώμα που υφίσταται άδικη μεταχείριση, το φορούν τα μωρά ή υπερβολικά βαμμένες γυναίκες ενώ το ροζ είναι ενα χρώμα πολύ φίνο και ντελικάτο το οποίο συναντά κανείς συχνά στην ιαπωνική ποίηση.

Μιριέλ Μπαρμπερί  - Η κομψότητα του σκαντζόχοιρου

Ανακύκλωση..
Ανακύκλωση συναισθημάτων, εικόνων, πραγμάτων...Τίποτα καινούργιο δεν έμεινε να εξιστορήσουμε, να απεικονίσουμε, να γεννήσουμε...
Μπορούμε όμως ακόμη να προκαλέσουμε την ομορφιά...μεταποιώντας...